Hallo, iedereen die dit leest :-)

Het kan soms toch ineens raar lopen allemaal he. Dat heb ik de afgelopen maandag natuurlijk aan den lijve ondervonden, en ik heb me er goed doorheen geslagen. Nu was het einde van mijn contract bij de ANWB alarmcentrale in zicht, dus ons Judith begon al weer te stuiterballen.

Ennn, dat zetten we nog ff lekker voort. Het weer is van de één op de andere dag drastisch omgeslagen: onweer, flinke buien en lange broeken en jassen-weer. Nederlands weer dus. Zou dat een teken zijn dat ik dan ook maar gauw naar Nederland terug zal reizen???

In een dag tijd is er namelijk een hoop veranderd. Zo ben je nog druk aan het internetten op zoek naar vacatures... en zo krijg ik een email van een bedrijf in Bladel die mijn cv op internet heeft gevonden. Zij hebben een vacature voor export medewerker en vroegen of ik interesse heb en of gesprek wil komen...

Dus, vandaag een mooie brief naar hen gemaild, en vanavond even gebeld. Tsja, er waren nog meer kandidaten en die komen allemaal aanstaande week... dus ik als ik kans wilde maken... Vervolgens supervisor Ruud heeeeel lief aangekeken en met een paar collegaatjes in conclaaf. Nu heb ik het rond: ik mag een paar vakantiedagen opnemen, en aanstaande dinsdag is mijn laatste werkdag. Woensdag al vertrek ik uit l´Hospitalet de Llobregat, en ik verwacht donderdag in Tilburg aan te komen, om vervolgens vrijdagochtend een sollicitatiegesprek te hebben bij Interfood in Bladel. Hihi, de dame bij Interfood was volgens mij onder de indruk van mijn snelle en doeltreffende aanpak. Da´s al een goede eerste indruk!

Ik vond het al spannend, weer al die veranderingen... de druk wordt gewoon nog een beetje opgevoerd. Dit weekend de hele zooi inpakken, nog lekkere Spaanse hapjes en drankjes inslaan, en de komende avonden afscheid nemen van Cristina en Juan, van Jordi, collegaatjes Janneke, Marion en Kristel (alias jabla, magil en krida), en van huisgenootje Mónica. Het hoort erbij. Gelukkig is het geen "adiós"... maar een hele dikke vette "HASTA LUEGO"!!!

Bon dia!

Alles goed bij jullie, daar in Nederland (of voor de vakantiegangers onder ons: waar dan ook ter wereld)? Ik had voor de verandering weer een keer een weekend vrij: JOEHOE! Dus gisteren op m´n gemakje door Barcelona centrum geslenterd, en met n tijdschriftje, en een bakje vers fruit van de Boquería op een bankje midden op de Ramblas lekker in het zonnetje gezeten. Heerlijk. Daarna even met Harm bijgekletst vanuit Thailand. Verder hou ik het internet goed in de gaten, want ik moet natuurlijk wederom op zoek naar een nieuwe baan! En, om mijn gedachten te verzetten, toch maar eens begonnen aan een heel spannend borduurwerkje van Trudy en Karin.

 Nou ben ik uiteraard een ware meester (...), maar ik ben vandaag naar wel écht gave werken gaan kijken. Ik ben naar het Dalí Museum in Figueras gereden. De buitenkant zag er al spectuaculair, verrassend en veelbelovend uit, dus een half uur in de rij staan, vond ik geen straf. Nou ben ik niet zo van de klassiek schilderijen, maar Dalí heeft toch spectaculaire, de meest idiote, of gave, maar ook juweeltjes van schilderijen gemaakt! En natuurlijk de driedimensionele werken, die zijn écht heel gaaf! Soms nogal héél erg over the top, maar ja: daar heette hij dan ook Dalí voor, he?! Ik heb veel foto´s gemaakt!

 Daarna lekker op n terrasje gezeten, rondje door het centrum en binnendoor naar het strand bij Sant Pere de Pescador, een van de badplaatsen aan de Costa Brava. Daar waren ze aan het vliegeren, gaaf om te zien, want bij sommigen ging het er wild aan toe. Wel sneu, want twee kleine meisjes kregen hun vlinder-vlieger maar níét aan het vliegen. Dus vervolgens stond er een stoere pappa met mooie vlinder-vlieger tussen de andere stoere vliegeraars, haha.

Vrijdag was het Nationale Feestdag van Cataluña. Een politiek getinte vrije dag waarop val van Barcelona op 11.9.1714 voor de Bourbon monarchie wordt herdacht. Pas sinds 1980 is de Autonome Regering Cataluña hersteld, en is deze dag, La Diada de Catalaanse vrije dag. (voor meer info, zie wikipedia) Veel Spanjaarden zijn dit lange weekend dus weer buiten de stad geweest, en ik was één van de heeeele velen die vanavond weer terug reden. File-rijden is altijd opletten geblazen, maar hier tussen die Spaanse nummerplaten. Nog eventjes, mensen, en dan rijd ik weer fijn tussen onze eigen gele nummerplaten rond.

Wanneer? Wordt vervolgd...

Bon dia!

Weer een berichtje vanuit t warme, maar vandaag bewolkte Bellvitge. Iedereen kijkt verwachtingsvol naar de lucht, in de hoop dat er een verfrissende stortbui naar beneden komt. Zijn normaal de straten vol met zonnig weer, ik denk dat iedereen buiten gaat "singing in the rain" als ze de kranen open willen zetten. Pff, wat is het warm geweest de afgelopen tijd! Bij jullie natuurlijk ook, I know I know.

Afgelopen weekend heb ik echter kunnen genieten van het mooie zomerse Spaanse weer. Aan de Costa Brava is het meteen een stuk minder benauwd. Ik ben zaterdagmorgen via de drukke tolweg AP-7 naar "Ons Hotel" van Rob en Carla gereden, het Van Der Valk-hotel in Sant Feliu de Guixols (leuke tongbreker). Nadat ik eerst door Rob verkeerd was gestuurd uiteindelijk mijn spullen gedropt op het extra bed op de kamer en toen in zwemkleding naar het plaatsje Sant Antoni de Colonge (en nóg n tongbreker). Lekker aan een niet zo druk strand gelegen, heerlijk een paar keer een duik genomen samen met Carla in het heldere water van de mooie baai, totdat ik de uitnodiging van Rob natuurlijk niet kon weerstaan: een frikandel speciaal gaan eten op een terrasje aan de boulevard. Sooo, wat was dat heerlijk, na 6 maanden! Clara (biertje) erbij; dat had Rob een half jaar geleden toch niet gedacht: nu samen met mij aan het bier te zitten :-) Daarna met vrienden van Rob en Carla mee naar de mooie grote Eurocamping, waar we nog lekker een duik hebben genomen in t zwembad. En ´s avonds op t terras gezeten, heerlijke vleesspies op, crema catalana als toetje, en daarna met Carla samen 2 ltr Sangría. Lekker hoor!

De volgende ochtend een heerlijk Van-Der-Valk-ontbijtbuffet op en daarna bracht Tomtom mij door de mooie groene heuvels van de selva naar het kustplaatsje Tossa de Mar (gelukkig, een plaatsnaam die jullie wel uit kunnen spreken ;-) ). Auto ergens geparkeerd, supermarkt geplunderd en lekker wat gaan rondlopen. Ik kwam uit bij de XII-eeuwse Romeinse stadsmuur met wachttorens.

Door het oude Tossa gedwaald en van het prachtige uitzicht genoten over de mooie kleine baai met bootjes, strand bommetje vol met kleurige parasols, bruine en minder bruine zonaanbidders... waar ik een tijdje later overigens ook tussenlag. Boek d´r bij, heerlijk in het heldere water gezwommen (tot aan de boei bijna aan het einde van de baai; verder durfde ik niet, bang de stroming mij tot aan bijv. Italië of de Franse kust ofzo zou brengen). Wat n heerlijke middag!

Daarna helemaal binnendoor teruggereden langs de Costa Brava door Hollands Spanje: Lloret de Mar, Blanes, Calella, Malgrat de Mar, Santa Susanna.

Zo moe als ik vorige week was, zo uitgerust en fit ben ik nu weer aan een zevendaagse werkweek begonnen: de laatste zevendaagse van deze zomer bij de ANWB!

Liefs, Judith

WISTEN JULLIE DAT / SABÍAIS QUE...

- we op de alarmcentrale Barcelona in juli al 30% meer pechgevallen hadden dan vorig jaar?

- ik vorige week voor het eerst door een zieke klant ben uitgescholden voor "takkenwijf" omdat ik geen terugreis wilde boeken?

- l´Hospitalet de Llobregat de 2e grootste stad van Catalunya is, en de 7e grootste van Spanje, qua inwonertal?

- het ´s avonds om 23 uur nog steeds 30ºC is?

- ik zelfstandig een ventilator uit een Mediamarkt-doe-het-zelf-pakket in elkaar heb gezet?

- het niet handig is om met mijn lichtje huidje op het strand in slaap te vallen...?

- de apotheker het hier helemaal mee eens was en me een goede after sun meegaf?

- OB hier idioot duur is? (€ 6,00 voor één pakje!)

- ik tegenwoordig zonder problemen kan fileparkeren?

- kinderen hier ´s nachts om 1 uur gewoon op straat spelen?

- men hier geen stofzuigers, koffiezetapparaten of waterkokers gebruikt?

- champagne hier in Spanje "cava" heet?

- Spaanse vrouwen ons, Nederlandse vrouwen, een kleurenpallet vinden? Wij dragen namelijk niet één en dezelfde kleur schoenen/riem-of-sjaaltje/sieraden en dito kleur tas.

- Spanje winnaar is van het EK paaldansen?

- de straten hier in de steden echt schoon zijn: ´s avons laat liep er nog een op-straat-en-in-de-perkjes-gevallen-blaadjes-wegveeg-meneer rond?

- de hoogste berg van Spanje op Tenerife staat?

- de werkloosheid hier 20% is, en onder jongeren nog hoger?

- hier nog veel meer middenstand is dan in Nederland? Hier zie je nog overdekte markten, en veel kleine zaakjes: bakkers, groenteboer, apothekers, doe-het-zelf-zaakjes, ijswinkels, supermarktjes, barretjes, lingeriezaakjes, kleine kledingzaken, zaakjes waar ze kleding vermaken. En niet te vergeten heeeeel veel schoenenwinkels en tassenwinkels.

Het heeft weer even geduurd, maar door grote drukte bij de ANWB ben ik bijna alleen maar aan het werk geweest. En ik had ook even weinig nieuwtjes. Veel patiënten (ook verschillenden die bellen met buikpijn en  hoesten. Hebben een belletje horen rinkelen en zijn bang dat zij ook de Mexicaanse griep hebben), of ongeruste ouders uit Nederland als het even niet goed gaat met zoon of dochter van 16 die met vrienden/vriendinnen op strandvakantie zijn. Die busramp van vorige week wordt gelukkig gecoördineerd door een andere Alarmcentrale. Elk jaar doet een andere Alarmcentrale "de rampen". Heeft ANWB vorig jaar gedaan. Wij hebben hier nu alleen de naweeën van. Maar, we hebben het al meer dan druk genoeg.   Om deze reden zijn verschillenden van ons, waaronder ikke zelf, gevraagd om te blijven tot 30 september. Dus ik kom pas begin oktober terug naar Brabant. Wil zeggen dat ik nog 2 maanden de kans heb om te genieten van La Vida Española: de zon, de taal, de mensen die ik hier heb leren kennen, de tapas, de horchata, de vino... en het land.

Zo ben ik afgelopen weekend met collegaatje Angela naar de Nederlandse kolonieën aan de noordelijke Costa Brava gereden. Veel mensen hadden gezegd dat het daar erg mooi is, dus we waren nieuwsgierig. Mijn Clio opgehaald en beladen met strandspullen, fototoestel, goede muziek, Tomtom en veel goede zin koers gezet naar het noorden van Barcelona. Tomtom gaf een mooie toeristische route aan, maar kende het kustplaatsje l´Estartit niet, dus we kwamen in de SMALLE (hoofdletters!!) straatjes van Torroella de Montgri uit (haha, lachen: hier zitten heel veel Nederlanders op een camping, maar dit is natuurlijk een godsonmogelijk plaatsnaam om uit te spreken. Vaak wordt het dus "troela" ofzo). Maar het zag er wel ontzettend leuk uit. Doorgereden naar een superleuk hostal in l´Estartit, waar mijn auto tussen al die andere Nederlandse kentekens geparkeerd stond. Op het strand flink gezandstraald na een plaatselijke zandstorm. En ´s nachts na een liter heerlijke sangría lekker in slaap gedommeld.

Zondag weer een toeristisch dagje in Nederlands Spanje: via een supermooie route naar het oude idyllische vissersplaatsje Cadaqués gereden. Natuurlijk ook hier voornamelijk Hollanders, Engelsen, Duitsers en Fransozen. Een aantal toeren uitgehaald om mijn auto ergens te parkeren, maar met 2 paar ogen en wat stuurmanskunst - die ik me hier wat meer eigen heb gemaakt - kun je een hoop bereiken. Aan het water gepicknickt en na wat rondgedwaald te hebben op weg naar de badplaats Roses. Het is mooi gelegen in een baai, en een fijne boulevard om over te wandelen, maar verder vonden wij het niet bijzonder. Voornamelijk hotels en van die bómvolle winkelstraatjes met alleen maar toeristentroep. Ondanks de bewolking wel lekker aan het strand gerelaxed, en daarna nog op een terrasje gezeten voor we de terugreis aangingen. Via de bekende tolweg AP-7 (deuren op slot) lekker vlot terug naar "ons" Barcelona gereden. Ook hier is het druk op de weg, maar gewoon weer, vertrouwd inmiddels, tussen de hectiek van het Spaanse verkeer. 

Tot slot, nog even voor de leuk. Een nieuwe Fokke & Sukke, hulpverleners bij de ANWB Alarmcentrale, Steunpunt Barcelona:

Eine sehr schöne Mittag!

het was heerlijk afgelopen weekend! Er waren maar weinig mensen op de hoogte van mijn plannen: ik ben donderdagavond met trein-metro-bus-vliegtuig-auto naar Frankfurt gereisd. Daar kwamen pap en mam mij ophalen, en na een overnachtiging in de caravan (voor mij al eeuwen geleden om te slapen op een bank-die-je-ombouwt-tot-bed) zijn we doorgereden naar: Das Internationales Sambafestival in Coburg!!

Joehoeoeoe, bijna niemand wist het, en de verraste reacties van de mede Carambistas waren erg leuk, hihi. Lekker om er weer bij te zijn, om mijn tentje op te zetten in het "Caramba-laantje" op de camping, om samen met de rest mijn Caramba-outfit na lange tijd weer aan te trekken, en tussen de 8 andere timba-spelers te staan. Ik heb lekker gespeeld op "ons" podium op de Albertsplatz, genoten op het grote podium op een overvolle Marktplatz en zoveel mensen uit hun dak te zien gaan op onze muziek. Herrlich! Gezellig bijgekletst met Hanneke, Karin en Trudy en de anderen, genoten van een paar Caipirinhas en van de kraampjes en lekkernijen waar het stadje vol mee staat. Ik kan er weer tegen tot half september hoor :-)

Zondag in 12 uur tijd terug naar mijn kamer in Spanje: mam bracht mij met de auto naar Schweinfeld - 2x luxe train naar Frankfurt - shuttlebus naar vliegveld - vliegtuig naar Girona - bus naar Barcelona - en metro naar huis. Nederlandse tijdschriften, lekkere muziek, ogen dicht, dus op zich ging het wel vlot. Jammer van het dreinende kind op de rij naast me in het vliegveld, maar ach.

Inmiddels terug hier in España is het lekker weer. In de lunchpauze lekker buiten op t terras van ons restaurant Mas Blau een broodje of plato combinado eten en lekker in de zon in t gras liggen. ¡Qué bueno! Ik hoop dat t bij jullie ook een beetje ´s zomers weer is.

Iedereen veel zonnige groetjes en tot de volgende log.

Buenas tardes!

Ik heb nu een paar mensen in Nederland gesproken (telefoon, email en Hyves) die mij succes hebben gewenst met de drukte. Nou, en die is begonnen hoor. Afgelopen weekend was het eerste zgn "uitrijweekend"; de eerste golf Nederlanders is vertrokken en daar waren we zaterdag op voorbereid: we hadden een flinke bezetting. Ondergetekende was één van de gelukkigen. Ik had een zevendaagse werkweek, en die eindigde dus met flink veel werk. Niet eens zo zeer voor de Personenhulp. Voornamelijk mee aannemen van telefoontjes van - voornamelijk Marokkaanse - toeristen die wegenwachthulp nodig hadden.

  Bij Personenhulp heb ik af en toe heftige gesprekken, maar bij de wegenwacht is het voornamelijk stress. Vooral met Marokkaanse klanten: de chauffeur belt, maar zijn neef is lid van ANWB. Maar die spreekt weinig Nederlands ("meneer, wat is uw kenteken?" "M van Mohammed, F van Fatima, en iets met 88" "En wat is uw postcode?" "1071... maar ik ken de letters niet"). Vaak krijg je nog een zus uit Nederland aan de telefoon, en een broer die ook onderweg is... hele families die bellen voor één pechgeval. O, wat ben ik blij dat ik op De P zit!! Collegaatje Kristel vindt het leuk "de autootjes". Nou, geef mij gebroken polsen, gastroenteritis en de zonnesteken maar, de familieomstandigheden in Nederland waarvoor je vluchten moet boeken, en de diefstallen op de Ramblas en op de snelweg. Dat zijn toch weer andere Pechvogels.

Ik kreeg een gesprek binnen van een televisieploeg onderweg naar de eindbestemming in Cataluña. Zij zouden deze week een spotje gaan filmen op een camping, gesponsord door de ANWB. En laten nou net zíj met pech langs de snelweg staan! Die man was "not amused". Mijn collega´s "van de voertuigen" (wegenwacht, dus) hebben onze beste sleepdienst, garage en andere contacten ingezet om deze mannen te helpen. Maar goed, want schijnbaar hebben zij alles gefilmd. Ik ben benieuwd wat voor reclamespot er binnenkort van ANWB op de televisie komt...

Deze week is het hier niet alleen druk met strand- en Barcelonatoeristen, maar ook de Tour De France-fans bezoek. En gisteren was het al stikdruk in de stad. Ik ben benieuwd, met heel die Tour-caravaan, televisieploegen, uiteraard de wielrenners. Een paar collega´s hebben vrij genomen om het hele gebeuren van dichtbij te bekijken. Ik houd niet van wielrennen, maar dat hele circus, de sfeer, toch wel mooi!

Ik hoop wel dat het dan goed weer is. Ik was vandaag vrij, en ik had eigenlijk wel naar het strand gewild. Maar net vandaag is het weer omgeslagen. Jullie hebben in Nederland ook een warme week gehad. Maar ik las in een mail van Laurens wel dat de voorspellingen voor komend weekend niet zo super zijn. Dus, Coburggangers, ik zal wat zon naar Duitsland toe blazen. Want dat hoort er wel bij he! Viel Spass, viel Erfolg! En familie en andere vriendjes en vriendinnetjes: Un abrazo fuerte en tot gauw weer.

Molt bona nit!

Muy buenas!

Pff, zomerse Spaanse temperaturen hier in Barcelona, hoe kan het he. Ik zit hier voor het open raam: buiten een strakblauwe lucht, en binnen blaast een ventilator, muziekje op van "Muchachito" en een Schat van een Kat die helemaal uitgestrekt op de tegels ligt.
Ja, ik heb de afgelopen week op het huis van Cristina, Juan en Pedro, en op Lola mogen passen. Heerlijk om weer een eigen plekje te hebben gehad, en het is hier fijn wonen. En ik zit weer lekker in Barcelona, fijn. Winkels en leuke restaurantjes en barretjes vlakbij.
Gisteren zijn we na een drukke werkweek met drie collega´s het weekend ingeluid met een Mojito, paar Roseetjes en tapas. Ik ben pas naar een café met binnentuin geweest, dus daar hebben we gisteravond heerlijk op ons gemakje gezeten. 
Afgelopen woensdag was het hier trouwens feestdag: San Juan. Jordi kwam dinsdag bij mij eten. Er wordt hier dan altijd "coca" gegeten. Een kruising tussen taart en cake. In allerlei soorten, dit was er een met gezoet fruit als topping. Op woensdag moest ik werken. En schijnbaar trakteert de ANWB elka jaar op cava (Spaanse champagne, so to speak) en... coca. Lekker hoor! Al moesten we het overdag bij één glaasje cava laten; zou lullig zijn als er een toerist belt, helemaal in de stress en ik neem de telefoon op met: HIK... 
Ik had gisteren trouwens wel een leuk gesprek: ik mocht klant spelen voor onze nieuwe groep "Intake"; zij gaan deze zomer in principe de eerste gesprekken aannemen. Zij hebben deze week training gehad, en moeten gesprekken oefenen. Ik was mevrouw Turfboer en was bij een heftige regenbui tegen de vangrail aangebotst met auto en caravan. En als lid van de ANWB belde ik in paniek op en wilde dat ik weg werd gesleept. Ik deed of ik geen letter Spaans kan, dus op de vraag waar ik mij bevond, antwoordde ik met: bij Sjaan... (Hollanders spreken de plaatsnaam Jaén vaak zo uit) Haha, je moet het iemand natuurlijk niet al té makkelijk maken he. Vervolgens wilde de telefonist de afmetingen van de caravan weten. Dus ik riep de achtergrond naar mijn fictieve echtgenoot: "schat, meet jij de caravan ff op". Hihi, en een collega naast mij reageerde, en speelde de rol van echtgenoot. Lachen. Ik eindigde met te zeggen dat ik wil snel wilde dat er een sleepauto kwam, want de kinderen wilden naar het zwembad. Ik had er eigenlijk wel lol in :-))

Afgelopen maandag was ik vrij en ben ik met collega Janneke naar het strand geweest. Niet met de auto, maar met de trein. We zijn naar de badplaats Sitges gegaan. Omdat het maandag was, was het niet té druk. Heerlijk door het dorpje geslenterd, op een terrasje een lekker broodje op (Janneke koos voor "pan holandés"... en kreeg dus ook echt 2 verse bruine boterhammen. Haha). Lekker ff mensen kijken. En ´s middags lekker naar het strand geweest. Het zeewater was heerlijk, en we hadden een rustig stuk strand gevonden. Dat hebben we ook alvast maar tot "ons strand" vernoemd. We zullen er deze zomer nog wel vaker komen!  En ik denk dat ik morgen ook lekker ff ergens naar het strand ga.

Ik ga nu eerst even zorgen dat het huis aan kant is, en nog even met kleine Lola spelen: It´s a mixed up, muddled up, shook up world except for Loooola, la la la la Lola la la la la Lola-ha.

Jawel, voor het eerst typ ik een bericht vanaf mijn eigen laptop op mijn eigen kamer. Op de achtergrond hoor ik het vuurwerk nadat ik een spelletje Mahjong uit heb gespeeld, sirenes in de wijk Bellvitge, kinderen die buiten spelen (het is nu 23.38 uur), de wind die mijn verjaardagskaarten wat laat bewegen, en de muziek van een film die Mónica zit te kijken. Ik heb nog geen internet, maar dat komt d´r aan (jullie weten het: mañana…)

Ik heb hard gewerkt vandaag, veel Nederlandse toeristen “gered” of in ieder geval hun zorgen uit handen genomen. Vanaf nu werken we verschillende diensten, beginnend tussen 08.30 en 13 uur. Na een leuk maar zwaar weekend moest ik vanmorgen om 08.30 uur achter mijn pc zitten (kop koffie achter mijn kiezen, en nog één naast me). En vanaf volgende week worden de “afdelingen” gescheiden. Tot nu toe deed ik naast dossierbehandeling ook de intakegesprekken. Maar volgende week begint er een groep nieuwe zomermedewerkers die op “De Intake” gaan werken. En dan gaan wij met zes man sterk de zomer in als “De P” (Personenhulpverleners). Ik heb vrijdag mijn voortgangsgesprek gehad met Ruud, van wie ik ook cursus heb gehad (2 maanden terug alweer, man wat vliegt de tijd!). Eigenlijk niets dan lof; ik heb het erg naar mijn zin, het gaat lekker, en mijn collega´s die mij de afgelopen weken hebben begeleid zien het ook wel zitten. Kijk, toch weer leuk om te horen.

Dat was een goed begin van een goed weekend. Ik ben nl een weekendje de bergen in geweest met Jordi, een Spaanse vriend van mij. Hij doet aan bergbeklimmen en had me uitgenodigd mee te gaan en een glimp op te vangen van de Pyreneeën. Clio volgeladen met 2 mega bagsacs, tent en klimspullen voor deze Spaanse bergbeklimmer en op naar het plaatsje Vilaller in het noorden van Aragón. We zaten vlakbij de Franse grens. Met de auto een hele klim gemaakt naar het bergmeer Llauset op 2168 mtr hoogte. Het was nog spannend of dé tunnel open zou zijn. Nou, hij was open en mijn Clio´tje kon echt maar nét door de poort. Maar aan de andere kant werden we getrakteerd op een prachtig uitzicht vanaf het bergmeer met uitzicht op de berg Vallibierna van 3050 mtr hoog. Echt heel erg mooi. Auto laten staan en na een flinke wandeling – klimmen, klauteren, pittig voor mij, la chica del país sin montañas (voor de niet Spaans sprekenden onder ons: het meisje uit het land zonder bergen) – hebben we op een bergpas op 2348 mtr een tentje opgezet. Jordi heeft een topmaaltijd in elkaar gedraaid van notenmix, daarna noodles, brood met fuet (Catalaanse worst), en muntthee-met-noodle-nasmaak. Wat gekletst met een paar andere bergbeklimmers die daar ook overnachtten (en die zich een landje zonder bergen niet voor konden stellen; ik heb hen dan ook gewezen op het per fiets beklimmen van onze berg in “bergzame” Zuid-Limburg). Zaterdag hebben we schitterend weer gehad... maar de weergoden wilden een spelletje spelen, en hebben zware windvlagen, regenval en onweer op ons tentje losgelaten. Het gevolg was een slapeloze, steenkoude nacht in een tentje dat wonder boven wonder overeind is blijven staan.

Jordi is om 06.30 uur met flinke regen opgestaan om die “3000-der” Vallibierna te beklimmen. Ik ben achtergebleven. In de loop van de ochtend water gaan zoeken en wat ontbijf van muntthee en stroopwafel gemaakt. Tent afgebroken en spullen ingepakt. Zodat we na terugkomst van onze bergbeklimmer weer richting auto konden afdalen.

Toen een lange terugrit in de hete Aragonese/Catalaanse zon terug naar Barcelona waar we nog fijn een uur mochten aansluiten in een file van Barcelonautomobilezen-die-een-weekend-buiten-de-stad-hadden-doorgebracht. Al met al, het was vermoeiend (zoals ze dat hier zo mooi zeggen: hemos hecho polvo), maar zeer de moeite waard en weer een hele ervaring rijker.

Maar, ik weet wel waar mijn Clio mij komend weekend mij naartoe zal brengen: de Costa Brava. Weer een rugzak mee, maar dan met een handdoek, bikini, slippers en zonnebrand! ¡A qué sí!

HOERA, ik ben sinds gisteren 32 jaren jong! Ten eerste natuurlijk heel heel veel MUCHAS GRACIAS voor de kaartjes, sms´jes, emails, telefoontjes en voor de cadeautjes. Ontzettend leuk, ik heb een leuke verjaardag gehad dit jaar!

Zondagavond heb ik met een aantal collega´s, en met Cristina, Juan en Pedro een etentje gehad voor mijn verjaardag. Het Mexicaanse eten was heerlijk, de wijn was weer bijzonder goed en het "Cumpleaños Feliz" en "Lang zal ze leven" klonken in een vol restaurant uit volle borst. Haha. Ik heb een gezellige avond gehad. En ik heb het bier ´s nachts gelukkig uit mijn linnen pak kunnen wassen...

Na een kort nachtje ben ik ´s morgensvroeg naar het vliegveld van Girona gereden om pap en mam op te halen, die nog véél vroeger uit Goirle weg waren gereden. Zo zit je in Toscane, en een paar dagen later weer in Barcelona! Ik had voor de taart gezorgd, dus we hebben bij een benzinestation in het zonnetje lekker zitten "ontbijten" :-)

Het was heerlijk weer hier in Cataluña. Dus, lekker terrasjes gepikt, door de oude binnenstad en over de Ramblas gelopen waar we onze ogen uitkeken, bij de haven lekker gepicknickt. ´s Middags cadeautjes uitgepakt en een paar van Harms ballonnen opgeblazen.  Toen mijn auto opgehaald en de berg Tibidabo op gereden. Boven, op 500 mtr, ligt een pretpark, maar heb je vooral een prachtig uitzicht over de stad en de omgeving. Daar hebben we heerlijk een tijdje gezeten!

´s Avonds lekker uit eten in een heel Spaans restaurantje in de Gotische wijk. De ober liep de benen onder zijn kleine Spaanse lijf vandaan, vergat bijna de mayonaise voor pap, en de Tarta de Santiago was zo hard dat we de borden in de keuken kapot hadden kunnen gooien, máár het was er gezellig! Vanavond gaan we - lekker Spaans natuurlijk - tapas eten!

Een dikke kus,

van de Jarige Job

Hallo Lieve Lezers,

Ik heb weer goede zin vandaag! Afgelopen vrijdag met Sander afgesproken, die hier in Barcelona was met een club Hele Hoge Hollandse Hombres. Eerst terrasje gepikt, en daarna de groep mannen tegemoet gelopen. Ik moest wel lachen: al van verren kon ik ze herkennen, ja hoor, dat zijn Nederlanders. Haha. Heerlijk tapas gegeten, erg gezellig.

Gisteren Tante Annelies even gebeld, net Jarige Job Raquel ff toegezongen en met Marjo bijgekletst. En vanavond ga ik met collega Janneke, onder het genot van een wijntje, naar voetbal kijken. De voetbalgekte is weer compleet: het is één gekkenhuis hier in de stad, alle cafés lopen vol met in blauw-rood geklede Barça-fans. Wel mooi om te zien hoor. Dat wordt wat als ik straks met de metro terug naar Bellvitge ga... Jaaa, I know: Judith en bier, Judith en voetbal. Wat gebeurt er daar toch allemaal in Spanje, zou je denken he?! Haha. Ja, het gaat gewoon goed, zou dat het zijn?

Afgelopen weekend heb ik voor het eerst weekenddienst gehad, dus 7 dagen achter elkaar gewerkt. Pfff, wel heel pittig, hoor, als je dat niet gewend bent. En het was ontzettend druk, we konden alle telefoontjes niet aan. Gelukkig worden mensen dan doorverbonden met andere alarmcentrales, dus het is niet zo dat iemand met pech langs de kant van de weg niet wordt geholpen. Meldingen van diefstal beginnen ook vaker binnen te komen. Hmm, ja, ik weet precies hoe het is. Inmiddels weet ik ook echt wel dat het een goede ervaring is geweest. Vreselijk schrikken, een enorme rompslomp, maar ik heb er veel van geleerd, en het is goed voor mijn werk. Met mijn collega Hulpverleners heb ik het ook erg gezellig! Zo heb ik voor zondagavond een paar mensen gevraagd of ze zin hebben om samen met mij mijn 32ste verjaardag in te luiden.

Maandag komen pap en mam al hiernaartoe, heel gezellig.   Nu alleen nog op zoek naar een restaurant waar pap ook gewoon lekker zou kunnen eten. Zou ik wel leuk vinden. Waar ze gewoon een tongfilet of een wiener schnitzel hebben ofzo ;-). Mam en ik kunnen overal wel terecht. Echt, het is hier allemaal veel te lekker!

Ik had gehoopt per vanavond de eigenaresse te zijn van een heuse eigen laptop. Vanmiddag dacht ik echt helemaal blij: vanavond ga ik er één kopen... maar ik had er toch even niet aan gedacht dat ik toch echt niet in Nederland ben, want hier kreeg ik te horen: "die moeten we voor u bestellen." Oke, wanneer kan ik die ophalen. En wat denken jullie, het typische antwoord was natuurlijk: "Mañana"

¡Viva España! ... 

Campoooooonuh, Campeooooooonuh, Olé Olé Olé

Judith en voetbal. Nèèèh, niet zo´n combi, maar toch, als FC Barcelona dan kampioen wordt van de Copa del Rei, ongewild ben ik dan toch vóór Barça en zit ik op het puntje van mijn stoel als ze hun wedstrijd winnen. Zat ik toch voor het raam toen buiten het vuurwerk losbarste na hun overwinning, en liep ik ook enthousiast door een doldwaze stad. Werkelijk ie-der-een liep hier afgelopen zaterdagnacht in rood-blauw te feesten in de stad. Wat een gekte. Dat ken ik wel een beetje als het Nederlands Elftal weer een EK wedstrijd heeft gewonnen, maar hier is het ook echt een grote bende. Een grote feestende, hossende, gillende, gekte op Plaça Catalunya en op de Ramblas, en files van alleen maar toeterende, "dansende" auto´s op de grote Avenidas in de stad. Geweldig, haha. Wat ook heel grappig was, zijn trouwens de lokale politie, de Mossos de Escuadra, op brommers... Sorry, mannen, maar dat er toch echt niet spannend uit hoor, als je dan een groep jongeren tegemoet rijdt... En Nederlandse agent op stoere motor maakt op mij toch echt wat meer indruk.

Verder heb ik zaterdag lekker op m´n gemakje op een terrasje genoten van de Spaanse voorjaarszon (en flink verbrand, want ik had geen zonnebrand bij me; ik ben meteen "wakker" voor de rest van de zomer...). ´s Avonds in de bioscoop naar een Spaanssprekende Tom Hanks gekeken (vreemd, maar à la... de Spaanse acteur heeft t goed gedaan), daarna liep ik recht een grote menigte in en heb dus mijn ogen uit gekeken. En gisteren prinsheerlijk met een collegaatje op n terrasje gezeten aan zee, paar Corona´s en wat tapas. Beetje sjansen met de Spaanse ober zodat we wat xtra tapas kregen. Ja, we zijn Hollands, blonder dan de vrouwen hier, dus daar maken we gebruik van, hihi. ¡Ay, qué vida!

Vorige week hebben vier CArAmbistAs ook van het goede Spaanse leven genoten. (lees:bier, bier, bier o, en nog wat bier) Ik kreeg een telefoontje dat Pat, Rob, Norrie en Gaus naar Barcelona kwamen en heb gezellig met jullie van een Estrella genoten aan de Plaça Catalunya. Leuk jullie gezien te hebben, mannen! ¡Lo he pasado muy bien!

Vorige week bij de ANWB ging het goed. Beetje rommelig, nu er nieuwe computers en telefoontoestellen werden geïnstalleerd, en het was niet erg druk, dus gezellig met mijn collega´s. Vanaf juni ofzo zitten we met  "de P" (de zes van de Personenhulpverlening) aan een apart blok. En aangezien ik heb gehoord dat het vreselijk hectisch zal zijn, vnl bij de Voertuigenhulpverlening, vind ik het wel een prettig vooruitzicht een eigen eiland te hebben.

Ik ben wat aan het rondspeuren om toch maar zelf een laptop te kopen. Ik ben dit internetcafé een beetje zat, eigenlijk. Kan ik straks gewoon, op mijn bedje, met n muziekje op de achtergrond, wat drinken erbij, lekker internetten. En deze weblog krijgt natuurlijk gewoon zijn vervolg.

Molt Bona Nit,

¡Muy buenas!

He lekker, de voorjaarszon lijkt zijn weg te hebben gevonden hier in Noord-Spanje. Donderdagavond en vrijdagmorgen heeft het nog even flink gegoten, maar dat was natuurlijk zodat iedereen hier extra dankbaar was voor een heerlijk z☼nnig weekend.

Ondertussen zit ik live naar Radio 3FM te luisteren. Inderdaad, vandaag is het Dodenherdenking. Morgen hebben jullie weer n Feestdag. Hopelijk verloopt deze wél wat feestelijker dan afgelopen donderdag. We hebben het nieuws gevolgd, van die zot die achter de Koninklijke Bus langs "vloog" en verschillende omstanders ook liet vliegen. Ongelooflijk! Dat is voorlopig wel weer het nieuws van dag. Ook bij ons, hoor.

Ik had in eerste instantie een rustig weekendje voor mezelf in gedachten, maar het werd uiteindelijk een gezellig sociaal weekend met Friends and Family. Zaterdagmorgen ben ik met CurTec-collega Rob en eega een paar uurtjes door het Poble Español geslenterd. Voor wie dat niet kent, dat zijn een aantal straatjes, steegjes en pleintjes met gevels nagebouwd uit alle uithoeken van Spanje. Echt heel leuk. In sommige gebouwen worden nog oude ambachten uitgeoefend, zoals glasblazen en houtbewerken, en het vertrouwde tappen van biertjes, schenken van wijn en opdienen van een lekker middaggerecht... o nee, dat noemen ze bar of restaurant. Nou goed, ook daar was het erg gezellig, haha. Tussen alle andere Hollanders op t terras in de zon (want het is duidelijk dat Nederland een lang weekend, dan wel meivakantie heeft). Wat hebben we het toch zwaar...

Daarna ben ik met mijn Clio en Tomtom doorgereden naar Santa Susana aan de Costa Brava, waar neef Jeroen en Bjorn mij stonden op te wachten bij de privé parkeerplaats van t hotel (ja, we doen het natuurlijk wel meteen goed he). Met Nathalie, Bjorn en Britt stukje over de boulevard gewandeld en toeristenwinkeltjes van binnen bekeken ("special price, only today, only for you".... ik dacht dat Turkije aan de andere kant van de Middelandse Zee lag. Dus: kijken kijken, niet kopen). En na een gezellig spelletje "Ik zie Ik zie wat jij niet ziet" met Britt (en het iiiiiis paars... o nee, blauw.... o nee, rood) mocht ik mee genieten van het uitgebreide buffet in het restaurant. Gezamelijk, onder gejuich van de overige gasten, gezien hoe Real Madrid werd ingemaakt voor ons eigen FC Barça (ik woon er nu, dus dan moet ik ook maar vóór zijn ook he) nog gezellig gekletst. En terug op weg naar Hospitalet. Onderweg, ín Barcelona, passeerden tig auto´s mij, al toeterend, feestend, slingerend, en zwaaiend met hun vlaggen. Boys will be boys, in t Oranje, Rood-wit-blauw of hier in t Rood-Blauw.

 Gisteren had ik gehoopt onze Franse medepercussionisten van Muleketu te zien en horen spelen in de stad. Ik kwam vorige week nl een paar van hen tegen en ze vertelden dat ze dit weekend in Parque Guell zouden spelen. Gaaf, gaaf, gaaf, dat wilde ik zien!!! Maar helaas, ik heb het heerlijke geluid van sambareggae en uitzicht op zwaaiende stokken en een overenthousiaste maestro gemist... Gelukkig was ik bewapend met drinken, zonnebril, zonnebrand en een goed boek. Dus ik heb me op een van de gemozaïekte banken van Gaudi genesteld, ook niet heel vervelend moet ik zeggen.   Het was er wel stikdruk; My God, por Dios, niets dan Nederlanders, Duitsers, Engelsen en Italianen gezien en gehoord! Vervolgens met Cristina, Juan en Pedro door de Gotische Wijk gewandeld, waar ze mij trakteerden op weer iets typisch van hier: Warme Chocolade met Slagroom. Neeeeh, niet zoals bij ons, maar van die dikke stroperige echte chocola waar je een soort van bitterkoekje-lange-vinger-achtig-ding in moet soppen.   Dus voor degenen die niet van koffie houden, nog een lekkere tip als je zin hebt in een warm drankje hier in Barcelona!

Fijne Bevrijdingsdag, en/of vakantie!

Un abrazo, Judith

P.s. En bedankt voor jullie leuke, lieve berichtjes, kaartjes, mailtjes etc. Super leuk dat jullie me volgen!

¡Hola Amigos!

I know, het is al even geleden dat ik een nieuw bericht gepost heb, om jullie bij te praten over mijn belevenissen hier in España.

Mijn cursus bij de ANWB is achter de rug. Het was erg intensief, moeilijk, maar erg interessant en ik heb veel lol gehad met de andere meiden en onze cursusleider Ruud. Theorie en praktijkvoorbeelden wisselden elkaar goed af, en vooral de zogenaamd echte telefoongesprekken die we oefenden (met aan de andere kant van de lijn een vaste medewerker die een geïrriteerde vader, een oversture echtgenote, of kletsgraag gezellig schattig oud vrouwtje speelden) waren leerzaam, heel goed maar ook vaak hilarisch. Mijn test-case met het schattige, gezellige kletsende oude vrouwtje ging gelukkig heel goed. Er zitten dan toch een aantal mensen met je mee te luisteren, dus toch wel spannend. Zijn die jaren bij Openbaar Vervoer Reisinformatie en Verkoop Binnendienst toch heel goed geweest, dat blijkt maar weer.

Vanaf vandaag is het allemaal "voor het eggie". We worden gekoppeld aan vaste medewerkers die ons begeleiden. Een heel prettig idee. Want stel, je staat met een ziek kind op de luchthaven met mijn info dat je eerder terug naar huis mag, en bij Transavia geven ze geen medisch akkoord. Dat zou toch, op z´n minst gezegd, niet zo heel erg fijn zijn he. Mijn eerste werkdag is goed verlopen, ik had een goed intake gesprek, ik weet inmiddels mijn weg te vinden op de kompjoeter, dus ja, het ging goed!

Jammer dat ik niet samen met vriendinnetje Emma in ben gedeeld; zij heeft andere diensten, dus we kunnen niet samen lunchen en bijkletsen en lekker "mutsen" zoals we dat noemen. Al zou ik het niet vreemd vinden als er een goede reden voor is om ons niet op dezelfde dienst in te delen... Met Emma heb ik al veel tijd doorgebracht en al een aantal wijntjes en biertjes op. Super gezellig en fijn om hier iemand te hebben ontmoet met wie het ook goed klikt en waar je je ervaringen, je verhalen, je plezier en je verdriet mee kunt delen! Emma heeft een huisje ergens richting Alicante, dus ik denk dat we komende zomer regelmatig met mijn Clio die kant op zullen rijden.

Afgelopen weekend heb ik mijn autootje ook mee uit rijden genomen, richting de Pyreneeën ging de route. Ik had gehoopt de mooie besneeuwde toppen weer te kunnen zien.... en sneeuw heb ik wel gezien... toen ik de berpas reed waar ik blij was dat er ABS op mijn auto zit. Ik heb door de sneeuw gereden, eind april!!! Op zich leuk, maar ik zag werkelijk niets van het uitzicht. Heel jammer. En bij de bron van de rivier de Llobregat ( die praaaaachtig mooie rivier :-( die door Hospitalet "stroomt" ) regende het zo hard,dat ik eigenlijk niet wist hoe snel ik weer in de auto terug kon komen. Maar, wel een mooie waterval gezien. Even een kaarsje aangestoken bij het Monasterio Mont Grony, en een wandeling door de bossen bij de bergpas Puigsacalm. Er stond een klein stalletje onder een omgevallen boomstam midden op het pad. Heel schattig zo midden in de bossen. Zo kom je overal weer wat anders tegen. Leuk!! En ´s middags en ´s avonds uiteraard weer wat lokale gerechten uitgeprobeerd. Lekker hoor! Nu nog een keer leren dit ook te koken... (hahaha, ik moet er nu al lachen)

Verder gaat het allemaal z´n gangetje. Ik heb het er allemaal maar druk mee. En zoals de vorige weken, doe ik wederom een poging om komend weekend uit te rusten. Het gaat vast een keer lukken.

Veel groetjes uit España,

Goedemorgen, Alarmcentrale Barcelona...

Jaaaaaajaja, voortaan ben ik werkzaam als Personenhulpverleenster bij Onze Enige Echte ANWB. Ik vond het vanmorgen natuurlijk toch wel spannend. Maar ik barst nu van de goede zin! Dit gaat leuk worden. Pittig, maar leuk!       We hebben cursus met 6 meiden, waarvan er 2 bij de alarmcentrale in Athene gaan werken. Onze cursusleider Ruud is in z´n nopjes, met zes dames haha. Natuurlijk een heeeele hoop informatie, over ANWB en de verschillende alarmcentrales. En, wat me verrast, is dat ik toch dacht bij de ANWB in dienst te zijn, maar in feite dadelijk met een hoop verschillende petten op zal zitten. Een hoop alarmcentrales van verschillende andere verzekeringsmaatschappijen zijn nl. ook bij ons onder gebracht. Dus stel, je bent in Spanje op vakantie, en je loopt zó om je heen te kijken in dit prachtige land, je loopt van een trapje af, en da gaat ff niet helemaal zoals je dat zou willen .... Dan denk je naar je verzekeraar VGZ ofzo te bellen, maar dan kan het nog best zijn dat je mij aan de telefoon krijgt. Dat zou wat zijn.

Echt, ik ben enthousiast. Mijn eerste indruk is erg goed! Ik ben in 20 minuutjes lopend, met trein en bus van huis op het werk, dus prima. Weer mensen om me heen, veel nieuwe dingen leren. Helemaal Leuk!! En leuke meiden, gezellig. Ik denk dat we deze week wel een keer samen een wijntje ofzo gaan pakken in de stad.

Verder heb ik Skype ontdekt. Dus ik kan nu gratis en voor niks (ookal ben ik hier en España, ik ben een blijf een Hollandse he) van kompjoeter naar kompjoeter "bellen" met pap en mam, en met Harm. Alsof je naast elkaar staat. Wat een uitvinding!

En na slecht weer tijdens de Semana Santa, schijnt vandaag de zon gelukkig weer. Zonnebril weer op, jas uit.. wat n dag: ¡Qué día!

¡Hola!

Na een paar dagen Eindhoven-Goirle-Tilburg ben ik weer terug in Hospitalet (ja, officieel l´Hospitalet de Llobregat, maar da´s wel heel lang en moeilijk, toch?).

Ik ben met twee uur vertraging teruggereisd vanaf het zonnige Eindhoven. Maar het was een gezellige vlucht, want bij de gate kwam ik de moeder van een studievriendin tegen. Zij heeft een plekje vrij gehouden in het vliegtuig, dus de hele vlucht en in de bus naar Barcelona gezellig gekletst. En het was toch ook wel heerlijk om weer een paar dagen terug te zijn. Ik heb ervan genoten, ondanks de tegenslagen (volgens Cristina ben ik al verspaansd, want in Spanje gaat niets zomaar, en dat heb ik in Nederland gewoon lekker voortgezet; tsja, da´s ook een uitleg). Ik heb genoten van mijn uitstapjes en gewoon weer ff thuis in Goirle zijn. En weer een repetitie met CaRamba: ik had het gemist, jongens. Ik heb Kilipanga op m´n MP3-speler dus ik oefen met jullie mee. Raquel, Trudy, Karin, Hanneke, Tante Annelies, en oud-CurTec-collega´s, ik ben heel blij met jullie te hebben bijgekletst! Eva, thanx for the book, I already started with the first chapters, I´ll let you know! En Harm, pap en mam, wat fijn dat ik weer even bij jullie was. Ik ben nu weer even opgeladen voor de komende tijd. :-)

Gisteren moest Mónica werken en ben ik lekker opgestaan met muziek op de achtergrond (joehoeoeoe, Raquel: nogmaals héél hartelijk dank je wel!!) , café con leche en Hollandse peperkoek als ontbijt (mam, die Snelle Jelle zal het niet lang overleven), niet verkeerd om zo je dag te beginnen. Ondanks de voorspellingen, is het hier nu ook mooi weer. Niet zo warm als het Spaanse weer dat ik voor jullie achter heb gelaten. Maar omdat ik mijn geliefde winterjas in Goirle heb gelaten, heb ik hier toch ook maar weer een beetje zon besteld J

´s Middags heb ik mijn Clio mee uit rijden genomen. Amaral op de achtergrond (Hanneke, je reist met me mee hoor), echt lekker. Ik ben naar het topje van de berg ¨Tibidabo¨ gereden vanwaar je een prachtig uitzicht hebt op de stad. Er is ook mini-attractiepark maar met m´n gezicht in de zon en boek bij de hand had ik ff geen achtbaan nodig. Zonnebril op mijn al bruine neus (ja Ingrid, ik zal er goed opletten dat ie nóg bruiner wordt; I´m on a mission ;-)).

Vanmiddag ben ik naar het strand van Castelldefells gereden, over de boulevard gelopen, en ik ben net bij Cristina, Juan en Pedro langs geweest om het beloofde bolletje kaas, roggebrood en stroopwafels af te geven. Haha, het pakje is nu al half leeg, helemaal nu ze hebben uitgevonden dat het na 15 sec. magnetron nóg veel lekkerder is. Net een heerlijke gin-tonic a la Juan op, hik, dus vanavond kom ik prima door. Mónica moet werken, dus ik kan dadelijk lekker muziek opzetten ¡ OLÉ !

  Tot snel weer.

Un abrazo muy fuerte, Judith

Hola Chicos,

Circus Custers:  ♫  Ik ben verhuisd naar Mónica, zij woont hier in een flat op nummer ... zevenendertig, twee, twee-heej  ♫♫    Oftewel, donderdagmorgen had ik  ♫♫  mijn wagen volgeladen, vol met... 3 koffers, een paar tassen, een kussen en een dekbed  ♫♫,  en ging ik zenuwachtig en wel, maar gelukkig met behulp van mijn TomTom (¨Tonto¨ zoals ze het hier in de volksmond noemen), naar  l´Hospitalet de Llobregat. Helaas, het is absoluut geen mooie stad en de wijk   Bellvitge waar ik nu woon is echt een arbeiderswijk met flats, flats, en o ja, flats. En ook allemaal hetzelfde. Dus als ik weg ben geweest, moet ik echt goed opletten, dat ik niet bij de verkeerde deur sta. Om de zoveel gebouwen vind je een klein, 2 verdiepingen hoog gebouwtje met wat winkeltjes, dus als ik snel even iets wil hebben hoef ik maar naar buiten te lopen. Mónica is helaas niet zo van het uitleggen: ¨ja, ergens daar naar links, en dan aan het eind ergens rechts, en dan zie je het vanzelf wel¨. Uhuh ¿?. Nu ontbreekt het me over het algemeen niet aan richtingsgevoel, maar dit is toch niet wat je noemt ´de weg uitleggen´. Maar goed, de metro- en treinstations zijn op nog geen vijf minuutjes lopen, dus de ligging is wat dat betreft gunstig. Inmiddels heb ik een plattegrond bemachtigd, dus ik kan verder met mijn kennismaking. 

Vrijdagmiddag ben ik, om mijn tijd door te komen, bij Ome Ikea de ons-wel-bekende route gaan lopen, en gisteren heb ik me verbaasd in een groot overdekt winkelcentrum. Supersjiek, een parkeerplaats waar je UUUU tegen zegt. En een supersupermarkt Carrefour, waar ik mijn opvouwkratje van de Jumbo gevuld heb (want ook hier heb ik natuurlijk boter, kaas en eieren nodig). Vanmiddag ga ik naar de film; in Barcelona, want ik heb niet zo´n zin om in de bioscoop hier Brad Pitt te horen met een of andere vreemde Spaanse stem.

Gisteravond heb ik Cristina, Juan en Pedro mee uit eten genomen, als dank voor hun gastvrijheid. In de regen (ja, ik heb gisteren het slechte weer met jullie gedeeld) in de Gotische wijk naar een superrestaurant gegaan, gebouwd onder hetzelfde dak als dat van een grote overdekte markt. Dus alles komt vers van de mèrt. Je kunt er niet reserveren, dus we moesten een uur wachten, voor aan de bar. Dus biertje, tapa, en wat moppen en woordgrapjes maken met Pedro (pfff, valt nog niet mee in het Spaans). Om 22 uur, echt op z´n Spaans dus, waren we aan de beurt. Dus, ik had inmiddels bést wel een beetje honger. Alles dat ik geproefd heb, was heerlijk; gegrilde groente, de butifarra (Catalaanse worst), en zelfs de tonijn met guacamole. Fles wijn erbij, geweldig leuke, geslaagde avond gehad!

Het feest werd daarna nog wat Spaanser in de metro terug naar Belvitge: om half één ´s nachts ging een groep jongeren in de metro Flamenco zingen en klappen. Super! Het is niet echt mijn soort muziek, maar zo een mini live-concertje was toch wel heel gaaf!

Un abrazo, Judith

¡Hola!

Het was een lange rit, helemaal naar Oñati in Baskenland, maar wel een prachtige route. Ik heb bij de terugrit voor de toeristische route gekozen via Pamplona, Jaca, Huesca, Lleida, Barcelona. Geweldig, zo onderlangs de Pyreneën en de uitlopers ervan, langs grote meren en Middeleeuwse dorpjes.

De Baskische stadjes hebben ook nog van die oude gebouwen, zo ook Oñati, waar Eider en Isma wonen. Vrijdag omgeving verkend, en ik moest even gedag komen zeggen bij wat mensen die in hun moestuin groenten verbouwen van Nickerson-Zwaan zaadjes. Dus overal in Oñati heeft men "zaad van Judith"... Dus, ook hier ben ik inmiddels bekend ,) Vrijdagavond moest ik uiteraard mee op stap met een hele groep amigos, dus huppatee, ikke aan de "Kalimotxo" (rode wijn met cola; gevaarlijk maar errug lekker ) . Alleen wordt het Spaans praten er daarna niet beter van, haha.

Hetzelfde gold voor het avondje "Sidrería" waarvoor ik was uitgenodigd. Met 9 vrouwen gingen we in het pikkedonker via slingerweggetjes de bergen in naar een soort chalet met houten tafels en grote ronde vaten in de muur met kraantjes eraan. En dan maar tappen: verschillende soorten appelcider in verschillende sterktes. Niet echt lekker, maar ach, gezellig. En ondertussen heerlijk en veel eten: 2 torillas van bacalao, versgebakken brood, 4 mega-koteletten. Echt, Harm, ik heb aan je gedacht, zó groot! En als toetje de plaatselijke walnoten met kaas en honing. Ook hier gold, hoe later het werd, hoe minder ik kon praten, of  zelfs verstond van het Spaans. Maar daar hadden de Baskische dames ook last van ;)

Zaterdag zijn we naar het Atlantische kustplaatsje Hondarribia gereden, aan de baai met het Franse Hendaye. Mooi oud plaatsje met leuke gezellige straatjes waar iedereen op straat wijn en tapas staat te snoepen. En wij deden uiteraard gezellig mee. Het oude centrum was de moeite van het bezichtigen waard, daar blijf je foto´s maken: leuke balkonnetjes, smalle straatjes, Middeleeuwse stijlen, helemaal verlaten, super!

Ditzelfde kwam ik tegen in het ´casco viejo´ van Bilbao, waar ik maandag naartoe ben gereden. Heerlijk om rond te struinen, bakkie café con leche en een pastel de arroz erbij, ge-nie-ten! Langs de boulevard in de zon naar het Guggenheim lopen was ook geen straf, koloniale gebouwen en moderne bruggen wisselen elkaar af. Helaas was het Guggenheim dicht, balen. Dus dan maar lekker lui in het park op een bankje gaan liggen, net als de andere Spanjaarden tijdens de siesta. Tsja, ik wil toch ook wel een beetje meedoen he. Mensen spreken hier trouwens geen Euskeda (Baskisch) maar gewoon Spaans, fijn.

Ik heb geprobeerd wat woordjes Baskisch te leren, maar dat was zelfs voor mijn talenknobbel té moeilijk. Bewonderswaardig en minstens zo lachwekkend is de Nederlandse woordenschat van Eider en Isma. Woorden als alles goed, een klein beetje meer, prachtig, heel mooi, moeilijk, zonnetje, wijntje, biertje, koffietje.. maar ook: fietsenstalling, strippenkaart, soepkip, godsamme, varkentje, etc. dit zijn toch woorden die je niet zo snel zal horen van een buitenlander he. Erg leuk. En ´s morgens begroet worden met "goedemorgen, lekker geslapen?" Waarop ik antwoordde: oso ondo (heel goed), eskarrik asko (dank je wel).

Over twee weken schakel ik weer even over naar Nederlands. Ik kom van 31 maart - 3 april op en neer gevlogen om een nieuw rijbewijs aan te vragen. Ik werd gisteren aangehouden door een politieauto, die vroeg of ik aan de kant van de smalle slingerweg wilde gaan ivm een naderende hele grote vrachtwagen. Maar ik had het toch even "Spaans"benauwd, zo zonder rijbewijs. Een Franstalig politierapport wordt hier niet geaccepteerd. Maar, dit probleem is straks gelukkig opgelost.

Tot het volgende bericht weer.

Saludos, MUXU,

Lieve lezers,

Ten eerste, dank jullie wel voor de leuke reacties en voor jullie mailtjes. Super, ik ben er heel blij mee!

Hier in España heb ik een leuk relaxed Catalaans weekend achter de rug, onder een strakblauwe lucht bij 23º! ¡A qué sí! Dat feest waarvoor ik was uitgenodigd, bleek een BBQ te zijn " op z´n Catalaans": midden in de heuvels, veel vlees, veel bier en wijn, een groot vuur en gegrilde "caçotes", ui die lijkt op prei. Gezellig, zelfs het bier smaakte me prima (!!). De volgende dag weer een BBQ op een camping: er werd paella gemaakt op een provisorische barbeque gemaakt van een barkruk met daarop een droogtrommel van een wasmachine en een grote pan erop. Schijnt hier heel normaal te zijn.

Terug in Barça ben ik nog steeds de stad aan het doorkruisen om úberhaupt een Spaans ´sofi´nummer aan te vragen, waarmee ik ww-uitkering kan aanvragen. En dit alles kan weer niet zonder origineel paspoort. Maar, dat euvel is opgelost: sinds vanmorgen ben ik niet meer paspoortloos! Lang leve de NL ambassade! Nu dat nummer: het volgende tafereel heeft zich nu 2x herhaald, morgen loop/trein/metro ik de route voor de 3e keer: neem de trein naar het Ministerie aan de andere kant van de stad. Bij gebouw A word je als EU-lid naar gebouw B gestuurd. Na een wachtrij krijg je daar een formulier en moet je naar gebouw C, 2 km verderop. Maar wel opschieten, want zij sluiten om 14 uur. Gisteren kwam ik daar aan, en werd mij ónvriendelijk gemeld dat ik me kon registeren vanwege gebrek aan origineel paspoort. Vandaag werd mij, wederom ónvriendelijk, gemeld dat ik niet kon inschrijven vanwege gebrek aan kopie van mijn nieuwe paspoort. En die kun je uiteraard niet om de hoek maken. Maar, ik blijf een Hollandse, en wij Hollañolen hebben nog altijd het gezegde: 3x scheepsrecht.  Dus daar beroep ik mij bij deze op.

Donderdag ga ik voor een lang weekend mijn Spaanse vriendin Eider opzoeken (zij hebben dit weekend een typisch Baskisch feest, een sidrería. Maar daar kennen ze naast bier ook ´kalimotxo´ wat ik zéker lekker vind). En waarschijnlijk volgende week ga ik verhuizen. Ik ga een appartementje delen met een meisje in de aangebouwde stad Hospitalet de Llobregat. Zodra ik meer gegevens heb, zal ik het adres doormailen, of -bloggen.

Veel groetjes uit het zonnige Barcelona,

Judith

P.s. Ik krijg het niet voor elkaar om foto´s toe te voegen. Dus links staat een link naar mijn webalbum. Daar zal ik mijn foto´s in plaatsen, net zo makkelijk. Ikke en pc-techniek... maar op een dag zal het me lukken ;)

Hola Chicos,

Wat een rare dag vandaag. Zo zat ik me net nog druk te maken over de mega bureaucratische rompslomp om zaken te regelen mbt diefstal en inschrijving bij instanties, waar dan weer extra informatie voor nodig is. En uiteraard moet je dat weer ergens ánders aanvragen. Maar de werktijden liggen hier anders, dus na 13 uur kun je niet meer terecht. Zucht...

Maaaaaar, vijf minuutjes geleden kreeg ik het verlossende telefoontje: ik ben aangenomen bij de ANWB alarmcentrale op de afdeling Personenhulpverlening. JOEHOEOEOEOE. De interne cursus begint op 14 april en ik werk dan tot ergens in september. Maar de precieze details moeten we nog bespreken. Mañana. He, gelukkig, mensen, wat een opluchting!

En bij de ANWB zeiden ze al dat wat me in Frankrijk is gebeurd, een hele goede ervarning was om dit werk te kunnen doen. Dus, zoals ze vaker zeggen: alles gebeurt om een reden. Tsja.

Ik ga naar huis, even wat eten, en dit weekend gaan we dit vieren. Ik ben uitgenodigd om met Cristina en Juan mee te gaan naar een typisch Catalaans feest met een hoop vrienden. We overnachten daar, zodat iedereen veel kan drinken. Ik zal er in ieder geval een wijntje op pakken !!

Jullie ook fijn weekend!

xx Judith 

Hallo allemaal,

Geeeeelukkig, ik ben om 16.30 uur in Barcelona aangekomen, na 1438 km rijden. Op zich is de reis vlot en zeer relaxed verlopen, behalve mijn aankomst in Nîmes, Zuid-Frankrijk. Ik was op zoek naar de ingang van mijn hotel, waarbij ik stapvoets reed omdat het het om 19 uur donker was. Ik ben IN de auto beroofd van mijn handtas. Paspoort, rijbewas, agenda, mijn gsm... weg!! Door een hoop getouwtrek heb ik mijn portemonnee uit de tas weten te trekken, gelukkig. Ze hadden ook een tasje met mijn groene plastic Coburg-bord-en-beker-en-bestek, maar dat hebben we in de berm teruggevonden. Maar, het was werkelijk even doodeng. Binnen een uur zijn er nog 3 echtparen beroofd, op dezelfde manier. Dus we hebben ´gezellig´ de hele avond met z´n allen op een Gendarmerie gezeten. Er was wel een getuige, die heb ik ´s avonds nog mee uit eten genomen van het beetje geld dat ik bij me had, als bedankje.

Maar, goed, de benodigde telefoontjes zijn gepleegd, morgen naar het consulaat. Dus het gaat nu weer goed met me. Ik ben blij dat ik hier ben, mijn eerste kennismaking met mijn tijdelijke ´gastgezin´ was uitstekend. Dit Franse avontuur is achter de rug, nu ga ik met rechte schouders aan het Spaanse beginnen.

Groetjes, Judith

Lieve allemaal,

Het is zover hoor. *stuiter-stuiter, slik*.  Een paar maanden geleden riep ik heel stoer: ik ga weer in Spanje werken... Uhuh, ow, wat ben ik stoer; maar ik ga toch! Het gedoe en geregel en afscheid is achter de rug. Lieve mailtjes, dank jullie wel. Lieve schatten van vriendinnen, ik heb jullie gelukkig allemaal nog gezien en een dikke knuffel gegeven. Lieve pap, mam en Harm, nu nog een dikke afscheidsknuffel voor jullie. En morgenvroeg rijden mijn Clio en ik vol goede moed naar Barcelona. ♫♫ Ik heb mijn wagen vol geladen... ♫♫

Ik ben er klaar voor: zonnebankkuur, auto een beurt, tandarts, verzekeringen, huis leeg, própvolle koffers, een lading muziek in de auto, wat lekkers, gezellige cadeautjes. Ik zal aan jullie denken, en natuurlijk regelmatig wat van me laten horen en in geuren en kleuren vertellen over mijn Spaanse belevenissen.

Tot gauw, ¡hasta pronto!

Liefs, Judith